Magia słów.

 „Czara ognia” to taki przełomowy tom. Łączy tomy dziecięce z tymi trzema ostatnimi, które są już poważniejsze i mroczniejsze, ze względu na rosnący wiek bohaterów i wydarzenia, które mają tam miejsce. Finał tej książki jest także przełomowym momentem dla całej serii.  Bardzo idealizowałam Harry’ego jako postać, a czytając to jako dorosła zdałam sobie sprawę, że nie jest to postać idealna. Jest to nastoletni chłopak, który uczy się świata. Jest miły, naiwny, nie chce nikomu zrobić krzywdy i został wrzucony w wir wydarzeń, którego tak naprawdę nie rozumie. A cała jego siła wynika z przyjaźni. W tej części jakoś szczególnie zobaczyłam, najbardziej przy wykonywaniu zadań podczas turnieju trójmagicznego, że to jego najbliżsi są dla niego największą podporą. Każdy z nich osobno by sobie nie poradził, ale razem tworzą lojalną, wspierającą ekipę, która przezwycięży wszystko. Jest to naprawdę piękne w swojej prostocie. A teraz proszę, wymieńcie wasze ulubione elementy „Czary ognia...

"Randki z Tindera" to książka autorstwa Sonii_Marie z gatunku literatury kobiecej. Autorka podkreśla, że sytuacje w niej zawarte są prawdziwe, tylko zostały zmienione dane personalne. Poznajemy w niej 6 kobiet, które spotykają się, aby poopowiadać sobie swoje historie powstałe podczas użytkowania Tindera - aplikacji do randkowania, a raczej bardziej, jak one ją nazywają, miejsca do umawiania się na szybki seks. Bohaterki czują się rozczarowane zachowaniami mężczyzn, z którymi się umówiły i opowiadają jak mściły się na nich.  [SPOJLER] Najbardziej zbulwersowała mnie już pierwsza opowieść, w której oburzona zachowaniem mężczyzny pani postanowiła w ramach zemsty zrobić mu loda, a po tym powiedzieć, że ma małego i że ma wypierdalać. No nie uważam, żeby upadlanie się było najlepszą formą zemsty, a to dopiero początek, przy którym ja już nie miałam ochoty czytać dalej. Inna pani stwierdziła, że doskonałym pomysłem, aby zemścić się na starszym mężczyźnie, z którym się ...

"Rok 1984" to dystopia Georga Orwella, który pokazuje nam swoją wizję roku 1984 w książce opublikowanej w 1949 roku. Jest to powieść, która w czasach PRL była zakazana przez cenzurę. Oczami Winstona widzimy obraz jednego z trzech supermocarstw - Oceanii, w której najważniejsza jest Partia. Trzy jej hasła to:  wojna to pokój, wolność to niewola, ignorancja to siła. Istnieje w niej tylko miejsce dla fanatycznych i ortodoksyjnych zwolenników Partii. Ludzie sprzeciwiający się władzy, nawet myślami, znikają albo zostają poddani publicznej egzekucji. Osoby, które zniknęły, zostały wymazane ze wszystkich możliwych źródeł, jakby nigdy nie istniały. Władza manipuluje każdą sferą życia. Wpływa na myśli, fałszuje przeszłość, zmienia słowa, zabrania wszelkich uczuć. Tworzy podporządkowaną sobie jednostkę, z którą może zrobić wszystko, co tylko zechce. Jest to książka wybitna, którą powinien znać każdy, ale nie jest to łatwa lektura. Pokuszę się też o stwierdzenie, że czytanie jej w szkol...

"Harry Potter i więzień Azkabanu" to trzecia część przygód młodych czarodziejów w Hogwarcie. Wiem, że jest to ulubiony tom wielu z was. Myślę, że znajduje się w trójce moich ulubionych części tej serii. Jest to naprawdę dobry tom, w którym dużo się dzieje, a wszystkie elementy, z pozoru niezrozumiałe, składają się w świetną całość. Wybrzmiewają w nim mocno takie proste i niezwykle ważne wartości jak przyjaźń, lojalność i taka czysta chęć czynienia dobra. Tę część uwielbiam szczególnie za pojawienie się tutaj po raz pierwszy Syriusza i najlepszego ze wszystkich nauczycieli obrony przed czarną magią, którzy uczyli w Hogwarcie - Lupina. <3 Jestem też ogromną fanką zakończenia. Bardzo żałuję, że nie pamiętam jak zareagowałam na nie, kiedy czytałam tę serię po raz pierwszy. Potrafię sobie wyobrazić, jak potrafi ono wstrząsnąć 10-latką, która kompletnie się niczego nie spodziewa. A za co wy lubicie Więźnia Azkabanu?

„Z miłości? To współczuję. Opowieści z Omanu” to reportaż Agaty Romaniuk, wchodzący w skład serii reporterskiej Wydawnictwa Poznańskiego. Autorka pokazuje nam jak zmienił się Oman przez 50 lat panowania Sułtana Kabusa ibn Sa’ida. Poprzez historie kilku kobiet pochodzących z różnych warstw społecznych poznajemy współczesny Oman, w którym m.in. działaczy na rzecz praw człowieka zamyka się w więzieniu, kobiety zszywają przerwane błony dziewicze, seks przedmałżeński jest karany więzieniem, a gwałty małżeńskie są na porządku dziennym. Obowiązuje też kontrakt ślubny, w którym można zapisać np. ile mąż ma zapłacić żonie za każde urodzone dziecko. Przed przeczytaniem tej książki nie wiedziałam o Omanie nic. Miałam tylko jakieś swoje wyobrażenia, które tutaj zweryfikowałam. Bardzo zaciekawiły mnie tamtejsze realia, a szczególnie, jak kobiety żyją tam teraz. Książka wywołała we mnie morze emocji. Różnice kulturowe są momentami tak duże, że aż ciężko mi pojąć jak we współczesnym świecie mogą dzi...

W drugim tomie serii Żniwiarz Pauliny Hendel o tytule "Czerwone słońce" powróciłam do świata zmor, upiorów i innych słowiańskich stworów. W tym tomie Magda po prawie roku wróciła do Wiatrołomu z ogromną chęcią zemsty na Pierwszym. Musi przyzwyczaić się do nowego ciała i cudzych wspomnień, które mieszają się z jej własnymi, a także nauczyć się swojej nowej roli. Pierwszy tom średnio mi się podobał, natomiast drugi oceniam znacznie lepiej. Autorka dużo lepiej wykorzystała potencjał, jaki ma ta fabuła. Zmiana wcielenia Magdy okazała się też sposobem na stworzenie ciekawszej postaci, takiej z pazurem, chociaż początkowo mnie irytowała. Pojawiło się też kilku nowych bohaterów, których bardzo polubiłam.  W tej części tak naprawdę nie lubię jedynie wątku miłosnego.  Zakończenie jest dużo mniej  przewidywalne od pierwszej części i nawet sprawiło, że jestem ogromnie ciekawa trzeciego tomu.

Nadia Hamid jest Polką, która wyszła za muzułmanina. W książce "Fatma. Moja arabska teściowa" spisała swoje wspomnienia. Większa część książki jest poświęcona Fatmie. Urodziła się w Libii, w rodzinie wyznającej Islam. Od małego jest wychowywana na posłuszną matkę, troskliwą żonę i pełną oddania Bogu Allachowi. W wieku 16 lat została wydana za mąż za Ahmeda. Ich syn Muchtar wyjechał na zagraniczne studia do Polski, skąd przywiózł żonę Polkę i małego syna, a Fatma nie potrafi tego zaakceptować. Jest to książka pełna okrucieństwa wobec kobiet. Przerażające jest to, że jest na faktach. W tej kulturze mężczyźni są najważniejsi, wszystkie ich potrzeby muszą zostać spełnione, kobieta nie może nigdy odmawiać, a kary cielesne są normą. Szokujące jest nie tylko, jak mężczyźni zachowują się wobec kobiet, ale też to, jak kobiety, które powinny się wspierać, krzywdzą się nawzajem.  Książka ta jest bardzo wartościową lekturą. Możemy poznać różnice między naszą ...